Pokrenuta inicijativa da se zaštiti gornji tok Ćehotine 

Foto-ilustracija: Pixabay

Nevladine organizacije „Da zaživi selo“, WWF Adria i Eko-tim, najavili su početak Inicijative „Za našu Ćehotinu“ koja ima za cilj da zaštiti gornji tok reke Ćehotine u skladu sa relevantnim nacionalnim zakonodavstom. Takođe, inicijativa ima za cilj stvaranje polaznih osnova za valorizaciju reke Ćehotine na održiv i ekološki prihvatljiv način, obezbeđujući budućnost u kojoj će ljudi živeti u harmoniji sa prirodom.

“U okviru Inicijative „Za našu Ćehotinu“ pokrenuće se građanska inicijativa kojom će se predložiti Opštini Pljevlja donošenje odluke i pokretanje postupka za izradu studije zaštite gornjeg toka reke Ćehotine kao prvog koraka u postupku proglašenja zaštićenog područja. Takođe, Inicijativa će obuhvatiti i kampanju podizanja svesti stanovnika Pljevalja o ekološkim i kulturno-istorijskim vrednostima gornjeg toka Ćehotine kao i njenim razvojnim potencijalima“, navode iz NVO Eko-tim i WWF Adrije.

Po svim biodiverzitetskim i kulturno-istorijskim vrednostima, kao i pejzažnim atraktivnostima, starosti i očuvanosti prostora, gornji tok reke Ćehotine i Otilovićko jezero zaslužuju i imaju punu opravdanost da budu pod određenim stepenom zaštite. Na ovom području još uvek je očuvana autohtona flora i fauna, područje nije previše opterećeno urbanizacijom i devastacijom prostora, ali da bi tako i ostalo, mora se i zaštiti, kako bi se sprečile potencijalne pretnje u budućnosti koje bi mogle da ugroze vrednost ovog područja.

“Problemi u gornjem toku reke Ćehotine su različite prirode i imaju negativan uticaj na slivno područje u toj zoni. Sadašnji negativni uticaji na gornji tok reke Ćehotine su uticaji šumskih koncesionara koji kroz eksploataciju šume dovode do brojnih negativnih uticaja na pritoke reke Ćehotine, uticaj neodržive poljoprivrede u zoni Vruljanskog i Maočkog polja, uticaj naselja Vrulja u smislu komunalnih otpadnih voda, te divljih deponija na obali Ćehotine”, ističu iz NVO „Da zaživi selo“.

Zaštitom gornjeg toka reke Ćehotine, koja je jedan od simbola Pljevalja, staviće ovo područje na kartu sveta, te ga učiniti atraktivnim i privlačnim za turiste. Razvoj održivog turizma u skladu sa prirodom i njenim zakonima u zoni gornjeg toka reke Ćehotine bazira se na izuzetnim neiskorišćenim potencijalima ovog područja – netaknute čiste prirode, terena pogodnih za različite vidove zimskog i letnjeg turizma, bogatstva flore i faune, prirodnih vrednosti, vrednih kulturno – istorijskih spomenika i tradicionalnog načina života na selu i katunima.

Foto-ilustracija: Pixabay

“Nacionalna politika promoviše razvoj turističkih aktivnosti zasnovanih na prirodi, gde biodiverzitet igra značajnu ulogu. Turistički proizvodi usmereni na prirodu uključuju posmatranje ptica, foto safari, vožnju bicikla i kajaka, sportski ribolov, pešačenje, verski turizam, kulturno-istorijski turizam. Održivi turizam u gornjem toku reke Ćehotine može biti značajan izvor prihoda kako za lokalnu samoupravu tako i za lokalne zajednice“, ukazuju iz NVO „Da zaživi selo“.

Da je potrebno zaštiti gornji tok reke Ćehotine, potvrđuje i činjenica da se voda iz gornjeg toka koristi za vodosnabdevanje građana Pljevalja preko akumulacije Otilovići. Takođe, u području gornjeg toka ove reke se nalazi i turistički reper opštine Pljevlja – Meandri reke Ćehotine, koji treba da bude valorizovan u većoj meri, ali na održiv način. Gornji tok reke Ćehotine je prirodno mrestilište salmonidnih vrsta riba – potočne pastrmke i mladice. Mladica je retka i zaštićena vrsta salmonidnih vrsta riba u Evropi, jer je u nestajanju najviše zbog izgradnje velikih brana i na taj nači  se sprečava njen mrest koji je uslovljen migracijama u gornjim tokovima reka.

Uspešni primeri zaštite reka mogu se naći u različitim zemljama sveta. U Evropi, zemlje kao što su Švedska i Finska usvojile su osamdesetih godina prošlog veka zakone o zaštiti reka ili njihovih delova od izgradnje koja bi mogla da ugrozi prirodne odlike i slobodan tok. Iskustva iz ovih zemalja upravo pokazuju da zaštita reka stvara nove prilike za razvoj nekog područja koji ne utiče negativno na prirodu, čime lokalne zajednice i šire društvo baštine očuvane prirodne vrednosti i sav potencijal koji sa tim dolazi.

Izvor: RTCG