Više od polovine svetskih šuma se nalazi u samo pet zemalja

Foto-ilustracija: Unsplash (Sergey Isakhanyan)

Naša planeta je od 1990. godine, prema podacima Organizacije Ujedinjenih nacija za hranu i poljoprivredu, izgubila veličinu šume jednaku teritoriji Libije (178 miliona hektara).

Nestanak ovih dragocenih prirodnih resursa je od poslednje decenije 20. veka usporen, ali i dalje nije zanemarljiv, pogotovo ako se uzme u obzir da drveće predstavlja značajne „sunđere“ ugljen-dioksida i da šume pružaju dom za mnoge biljne i životinjske vrste, ali i domorodačke narode. Istovremeno je smanjeno i unapređenje „plućnog kapaciteta“ Zemlje ozelenjavanjem.

Iako krčenje i dalje dosta urušava šumske ekosisteme, podaci „oslikavaju“ pad u neto gubicima zahvaljujući ravnoteži između rašumljavanja i pošumljavanja i prirodnog širenja šuma. Dok se naučnici besomučno trude da razviju tehnologiju za hvatanje i skladištenje štetnih gasova, zanemaruju da nam je priroda podarila sopstvena rešenja. Šumski kapaciteti odstrane gotovo 45 odsto ugljenika globalno, a tu su i kitovi.

Čak 54 odsto svetskih šuma se nalazi u tek pet zemalja – Rusiji (815 miliona hektara), Brazilu (497 miliona hektara), Kanadi (347 miliona hektara), Sjedinjenim Američkim Državama (310 miliona hektara) i Kini (220 miliona hektara).

Među navedenim rekorderima, Rusi i Brazilci najviše zloupotrebljavaju svoja bogatstva, a stabla masovno „ginu“ zbog nelegalne seče i raščišćavanja zemljišta za potrebe poljoprivrede. Tokom 2018. godine, u Rusiji je zbrisano 5,6 miliona hektara šume, a u Brazilu 3 miliona hektara. Slede Kanada i Sjedinjene Američke Države sa 2,1 miliona hektara „stradalih“ krošnji. U Kini je u istoj godini uništeno nešto više od pola miliona hektara šume.

Sadnjom novih stabala i prirodnim širenjem šuma, aktivisti za zaštitu životne sredine i drveće bi zajedničkim naporima mogli da nadjačaju šumokradice.

Ako bismo obnovili šumu površine Sjedinjenih Američkih Država (986 miliona hektara) – posebno u prašumskim područjima centralne i južne Amerike, Afrike i jugoistočne Azije – potencijalno bismo anulirali emisije zagađujućih gasova oslobođenih tokom prethodnih 100 godina i neutralisali negativan efekat klimatskih promena, otkrili su naučnici.

Jelena Kozbašić